<p style="text-align: center;"><strong>เปิดกรุอาหารใต้ ตอน</strong><strong>: ขมิ้นเพื่อนคู่ครัวคนใต้</strong></p>
<p style="text-align: right;">อาจารย์ ทิพวัลย์ สุวรรณรักษ์</p>
          เมื่อพูดถึงอาหารใต้ทำให้คิดถึงเพื่อนชาวกรุงคนหนึ่งชอบเอ่ยแซวว่า “อาหารใต้มีเมนูไหนบ้างที่ไม่ใส่ขมิ้น”  ก็คงจริงดังที่เพื่อนคนนั้นพูดเพราะ ไม่ว่าอาหารจืดๆ เช่น ไก่ต้มขมิ้น ต้มข่าไก่ ปลากระบอกต้มขมิ้น ปลาทูต้มขมิ้น รวมไปถึงปลาทอดขมิ้น  อีกทั้งอาหารหวานเช่น ข้าวเหนียวมูลสีเหลืองอ๋อยก็ยังมาจากขมิ้น  ยิ่งเครื่องแกงใต้ไม่ว่า เครื่องแกงเผ็ด คั่วกลิ้ง แกงส้ม (ภาคกลางเรียกว่าแกงเหลือง) ก็ใส่ขมิ้นแบบจัดเต็ม  ดังนั้นเรามาทำความรู้จักถึงคุณสมบัติของขมิ้นนอกจากสีเหลืองที่เราสัมผัสด้วยสายตา  รสเผ็ดร้อนนิดหน่อยที่สัมผัสด้วยปลายลิ้น  คุณสมบัติที่จะกล่าวถึงนี้คือคุณสมบัติของสารโตเคมิคอล (Phytochemical) หมายถึงสารเคมีที่มีอยู่ในพืช
<h6>          <strong>ชื่อสมุนไพร</strong>           <strong>ขมิ้น                                 </strong></h6>
<h6>          <strong>ชื่อวิทยาศาสตร์</strong>     <em>Curcuma longa</em> Linn.</h6>
<h6>          <strong>ชื่อวงศ์</strong>                 ZINGIBERACEAE</h6>
<h6>          <strong>ชื่อพ้อง</strong>                <em>Curcuma domestica </em>Valeton</h6>
<h6>          <strong>ชื่ออังกฤษ</strong>           Turmeric</h6>
<h6>          <strong>ชื่อท้องถิ่น</strong>           ขมิ้นแกง  ขมิ้นชัน  ขมิ้นหยอก  ขมิ้นหัว  ขี้มิ้น  ตายอ  สะยอ หมิ้น</h6>
&nbsp;

โดยมีสารที่สารออกฤทธิ์ที่สำคัญ คือ ag-turmerone, curcumin และอนุพันธ์ของ curcumin เป็นสารออกฤทธิ์ป้องกันและรักษาแผลในกระเพาะอาหาร นอกเหนือจากนั้นยังมีฤทธิ์ต้านการอักเสบ  ต้านการแพ้ ต้านเชื้อจุลชีพและต้านอนุมูลอิสระได้ด้วย  ดังจะเห็นได้จากสมัยโบราณมีการนำไปใช้ประโยชน์จากขมิ้นนอกเหนือจากการปรุงอาหาร เช่น ใช้ขมิ้นฝนละเอียดทาผิวเมื่อมีแผลผดผื่นคัน  ซึ่งเป็นที่มาของการวิจัยที่นำขมิ้นไปใช้เป็นเครื่องสำอางประทินผิวนอกเหนือจากนั้นปัจจุบันยังเป็นยาจากสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติให้รับประทานผงขมิ้นชัน 500 มิลลิกรัม – 1 กรัม ครั้งละ 2 – 4 แคปซูล  วันละ 4 ครั้ง หลังอาหารและก่อนนอนเพื่อ บรรเทาอาการจุดเสียด  ส่วนความปลอดภัยในการใช้ขมิ้นนั้นพบว่ามีความปลอดภัยสูงจากงานวิจัยที่ทำการทดสอบทั้งในมนุษย์และสัตว์ทดลอง เว้นแต่ผู้ที่รับประทานในขนาดเป็นยาติดต่อกันเป็นเวลานานควรมีการติดตามความเป็นพิษที่เกิดขึ้นต่อตับ  ส่วนผู้ที่รับประทานขมิ้นจากอาหารนั้นเป็นปริมาณที่เจอจางยังไม่พบว่าเกิดปัญหาใดๆ  ดังนั้นผู้ที่นิยมกินอาหารใต้เป็นชีวิตจิตใจก็สบายใจได้ เพราะคนใต้กินกันมาชั่วลูกชั่วหลาน  นี่คืออาหารที่เป็นยา “food is a medicine”

เอกสารอ้างอิง

ขมิ้น สืบค้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2559 จาก http://medplant.mahidol.ac.th/pubhealth/curcuma.html