<p style="text-align: center;"><strong>เปิดกรุอาหารใต้ ตอน</strong><strong>: ขมิ้นเพื่อนคู่ครัวคนใต้</strong></p>
<p style="text-align: right;">อาจารย์ ทิพวัลย์ สุวรรณรักษ์</p>
          เมื่อพูดถึงอาหารใต้ทำให้คิดถึงเพื่อนชาวกรุงคนหนึ่งชอบเอ่ยแซวว่า “อาหารใต้มีเมนูไหนบ้างที่ไม่ใส่ขมิ้น”  ก็คงจริงดังที่เพื่อนคนนั้นพูดเพราะ ไม่ว่าอาหารจืดๆ เช่น ไก่ต้มขมิ้น ต้มข่าไก่ ปลากระบอกต้มขมิ้น ปลาทูต้มขมิ้น รวมไปถึงปลาทอดขมิ้น  อีกทั้งอาหารหวานเช่น ข้าวเหนียวมูลสีเหลืองอ๋อยก็ยังมาจากขมิ้น  ยิ่งเครื่องแกงใต้ไม่ว่า เครื่องแกงเผ็ด คั่วกลิ้ง แกงส้ม (ภาคกลางเรียกว่าแกงเหลือง) ก็ใส่ขมิ้นแบบจัดเต็ม  ดังนั้นเรามาทำความรู้จักถึงคุณสมบัติของขมิ้นนอกจากสีเหลืองที่เราสัมผัสด้วยสายตา  รสเผ็ดร้อนนิดหน่อยที่สัมผัสด้วยปลายลิ้น  คุณสมบัติที่จะกล่าวถึงนี้คือคุณสมบัติของสารโตเคมิคอล (Phytochemical) หมายถึงสารเคมีที่มีอยู่ในพืช
<h6>          <strong>ชื่อสมุนไพร</strong>           <strong>ขมิ้น                                 </strong></h6>
<h6>          <strong>ชื่อวิทยาศาสตร์</strong>     <em>Curcuma longa</em> Linn.</h6>
<h6>          <strong>ชื่อวงศ์</strong>                 ZINGIBERACEAE</h6>
<h6>          <strong>ชื่อพ้อง</strong>                <em>Curcuma domestica </em>Valeton</h6>
<h6>          <strong>ชื่ออังกฤษ</strong>           Turmeric</h6>
<h6>          <strong>ชื่อท้องถิ่น</strong>           ขมิ้นแกง  ขมิ้นชัน  ขมิ้นหยอก  ขมิ้นหัว  ขี้มิ้น  ตายอ  สะยอ หมิ้น</h6>