<h4 style="text-align: center;"><span style="color: #000080;"><strong>เปิดกรุอาหารใต้ ตอน</strong><strong>: ขมิ้นเพื่อนคู่ครัวคนใต้</strong></span></h4>
<p style="text-align: right;"><span style="color: #ff6600;">อาจารย์ ทิพวัลย์ สุวรรณรักษ์</span></p>
         <span style="color: #000080;"> เมื่อพูดถึงอาหารใต้ทำให้คิดถึงเพื่อนชาวกรุงคนหนึ่งชอบเอ่ยแซวว่า “อาหารใต้มีเมนูไหนบ้างที่ไม่ใส่ขมิ้น”  ก็คงจริงดังที่เพื่อนคนนั้นพูดเพราะ ไม่ว่าอาหารจืดๆ เช่น ไก่ต้มขมิ้น ต้มข่าไก่ ปลากระบอกต้มขมิ้น ปลาทูต้มขมิ้น รวมไปถึงปลาทอดขมิ้น  อีกทั้งอาหารหวานเช่น ข้าวเหนียวมูลสีเหลืองอ๋อยก็ยังมาจากขมิ้น  ยิ่งเครื่องแกงใต้ไม่ว่า เครื่องแกงเผ็ด คั่วกลิ้ง แกงส้ม (ภาคกลางเรียกว่าแกงเหลือง) ก็ใส่ขมิ้นแบบจัดเต็ม  ดังนั้นเรามาทำความรู้จักถึงคุณสมบัติของขมิ้นนอกจากสีเหลืองที่เราสัมผัสด้วยสายตา  รสเผ็ดร้อนนิดหน่อยที่สัมผัสด้วยปลายลิ้น  คุณสมบัติที่จะกล่าวถึงนี้คือคุณสมบัติของสารโตเคมิคอล (Phytochemical) หมายถึงสารเคมีที่มีอยู่ในพืช</span>
<p style="text-align: center;"><img class="aligncenter wp-image-3901 size-medium" src="http://faculty.eau.ac.th/Faculty_of_Nursing/wp-content/uploads/2017/07/2-1-300x200.jpg" alt="" width="300" height="200" />ภาพจาก : www.naadeng.com</p>

<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่อสมุนไพร</strong>           <strong>ขมิ้น                                 </strong></span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่อวิทยาศาสตร์</strong>     <em>Curcuma longa</em> Linn.</span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่อวงศ์</strong>                 ZINGIBERACEAE</span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่อพ้อง</strong>                <em>Curcuma domestica </em>Valeton</span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่ออังกฤษ</strong>           Turmeric</span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">          <strong>ชื่อท้องถิ่น</strong>           ขมิ้นแกง  ขมิ้นชัน  ขมิ้นหยอก  ขมิ้นหัว  ขี้มิ้น  ตายอ  สะยอ หมิ้น</span></h6>
<span style="color: #000080;">โดยมีสารที่สารออกฤทธิ์ที่สำคัญ คือ ag-turmerone, curcumin และอนุพันธ์ของ curcumin เป็นสารออกฤทธิ์ป้องกันและรักษาแผลในกระเพาะอาหาร นอกเหนือจากนั้นยังมีฤทธิ์ต้านการอักเสบ  ต้านการแพ้ ต้านเชื้อจุลชีพและต้านอนุมูลอิสระได้ด้วย  ดังจะเห็นได้จากสมัยโบราณมีการนำไปใช้ประโยชน์จากขมิ้นนอกเหนือจากการปรุงอาหาร เช่น ใช้ขมิ้นฝนละเอียดทาผิวเมื่อมีแผลผดผื่นคัน  ซึ่งเป็นที่มาของการวิจัยที่นำขมิ้นไปใช้เป็นเครื่องสำอางประทินผิวนอกเหนือจากนั้นปัจจุบันยังเป็นยาจากสมุนไพรในบัญชียาหลักแห่งชาติให้รับประทานผงขมิ้นชัน 500 มิลลิกรัม – 1 กรัม ครั้งละ 2 – 4 แคปซูล  วันละ 4 ครั้ง หลังอาหารและก่อนนอนเพื่อ บรรเทาอาการจุดเสียด  ส่วนความปลอดภัยในการใช้ขมิ้นนั้นพบว่ามีความปลอดภัยสูงจากงานวิจัยที่ทำการทดสอบทั้งในมนุษย์และสัตว์ทดลอง เว้นแต่ผู้ที่รับประทานในขนาดเป็นยาติดต่อกันเป็นเวลานานควรมีการติดตามความเป็นพิษที่เกิดขึ้นต่อตับ  ส่วนผู้ที่รับประทานขมิ้นจากอาหารนั้นเป็นปริมาณที่เจอจางยังไม่พบว่าเกิดปัญหาใดๆ  ดังนั้นผู้ที่นิยมกินอาหารใต้เป็นชีวิตจิตใจก็สบายใจได้ เพราะคนใต้กินกันมาชั่วลูกชั่วหลาน  นี่คืออาหารที่เป็นยา “food is a medicine”</span>
<h6><span style="color: #000080;">เอกสารอ้างอิง</span></h6>
<h6><span style="color: #000080;">สำนักข้อมูลสมุนไพร (2559). ขมิ้น. คณะเภสัชศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล.http://medplant.mahidol.ac.th/pubhealth/curcuma.html : สืบค้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน 2559</span></h6>